Vermez.
İnanın şu yukarıda yazan cümleyi sokaktan geçen herhangi birine söyleyemeyiz.Ya da en çok gittiğimiz o mağazada kasiyere 1 lira eksik ödeyebilir miyim? diyemeyiz.Defalarca liralarımızı düşünmeden harcadığımız yerde 1 liralık değerimiz olmaz.Yani 1 lira bile bazen çok önemlidir.
Bu yüzden şimdi bir savurgan nasıl para biriktirdi onu yazacağım.O zaman en başa dönelim.Çalışmaya küçük yaşlarda başlamış ben,öncelikle tabii ki sigarayla tanıştım.Öğrenciyken zaten şahane olmayan maddi durumum sigaranın cebime attığı tekmelerle daha da çelimsiz hale geliyordu.Annemin dediği gibi 'Allah mum yakana mum,gaz yakana gaz verirmiş.'Ben de şans bu ya üniversiteden çıkmadan iş buldum ve kendi paramı kazanmaya başladım.İşin ilk 2 senesinden sonra sigarayı bıraktım.(Nasıl'ı daha sonra yazarım.Emin olun zor olmadı.:)
Ee evet kazanıyordum ama harcamalarımda bir o kadar şuursuzdu.Kredi kartım ağzına kadar doluydu ve ay sonunda esnek hesap limitim tamamen kullanılmış oluyordu.O zamanlar taksit sayısında sınırlama yoktu ve İtalya tatili için yaklaşık 12 ay kredi kartıma ödeme yaptım.Bir süre bu şuursuzlukta devam ettim.Taa ki ben 4. senemi bitirene ve çok sevdiğim kitap okuma alışkanlığım elimden tutana kadar..
ÖZLEM DENİZMEN bir televizyon programında karşıma çıktı.Harcama alışkanlıklarını anlatıyordu ve sunucu kadın elinde onun kitabını tutuyordu.Her zamanki gibi not aldım tabii.
EVET kitap söylediği gibi cebimde mucize yarattı.Çok etkilenmiştim.Hap çözümlere çok inanmam ama bu kitap bana ilaç gibi geldi o kesin..Şimdi size nasıl para biriktirdiğimi alt başlıklar olarak yazacağım.
*İlk iş giderlerimi yazdım.Ailemden ayrı yaşıyordum.Aidat ücreti,sonradan canımı sıkacak olan ev sahibime ödediğim kira,elektrik,su vs.
*İkinci olarak Özlem Denizmen'in dediği gibi kaçakları saptadım.Örneğin;Telefon faturam 120 lira kadar geliyordu.(sanırsın CEO'yum 120 Tl fatura neyse)Operatörümü değiştirdim ve şu an iki katı internete toplamında 59 tl ödüyorum.Yarı yarıya resmen.
*Kredi kartı borçlarımı inceledim.Neredeyse yaptığım 40 liralık harcamayı 4 aya böldürecek kafayı nasıl yaşamışım hala anlayamıyorum.Ve taksiti yasakladım.İnanın maaşla alakası yok.Bir kişi asgari ücret bile alsa 1.200 tl.Onun 100 lirasını biriktirse sene sonunda 1.200 lira ikramiye kimin hoşuna gitmez!
*Esnek hesap limitimi kaldırdım.Bir sonraki aya borçsuz girmek şahane bir duyguymuş.Sizi temin ederim.
*Vee mutfak..Yemek yapmayı sevmeyen birisi olarak tabii ki her öğünüm kah dışarıda kah abur cuburla geçiştiriliyordu:)Yemek yapmaya başladım.Emin olun zor değilmiş.Nefis yemek tarifleri diye bir uygulama indirdim ve bir elimde telefon,bir diğerinde kaşık yemek yapmayı öğrendim.Cebime ve vücuduma en büyük iyilik mutfak kısmı oldu sanırım.
*Ne yazık ki nakit para taşımaya ya da harcadıklarımı yazmaya hevesli olmayan ben bir karar aldım.Her harcamamı Atm kartımdan yapıyordum.Ay sonunda mobil uygulamamdan bakarak yaptığım harcamaları yazdım.Neye ne kadar gidiyor somut görmüş olmak ciddi anlamda destek oldu.
*EN ÖNEMLİSİ ay sonunda kalanı değil,ay başında geleni kenara attım.Ay sonunda arttırmak olayı yalan arkadaşlar.Ay başında gelen paradan kenara atarsanız muhakkak diğer aya artıda girmiş oluyorsunuz!
Şu yazdıklarım sihirli değnekle olmadı.Tüm borçlarımdan kurtulmak 6-8 ayımı aldı.Ve şu an mevcut durumda kredi kartı kullanmıyorum(Başkası söylese inanmazdım ama kredi kartı olmadan yaşanıyormuş:)),Esnek hesap limitim yok.VEE kira değil ev kredisi ödüyorum..ÖZLEM DENİZMEN'in söylediği gibi iki aylık kredi miktarımı da kenarda tutuyorum.Yaşam tarzımı değiştirmek,ufak dokunuşlar hem -küçükte olsa- ev sahibi olmama sebep oldu.Hem de boşuna çalısıyorum hissinden çok çok uzaktayım..Ve yardımcı olmak istediğim başka insanların maddi olarakta yanında -borçsuz- olabiliyorum..Bir ucundan sizde başlayın derim.İnanın hiç zor olmayacak..
